Gryneion’daki Apollon Tapınağı konusunda en kapsamlı çalışma ise G. Ragone’nin, 1990 yılında Studi Ellenistici III’de yayınlanan “Il Tempio di Apollo Gryneios in Eolide, Testimonianze Antiquarie, Fonti Antiche, Elementi per la Ricerca Topografica” adlı makalesidir.
Araştırmacı, 1988 yılının Temmuz ve Ağustos aylarında yürüttüğü yüzey araştırmalarının verilerine göre çalışmayı tamamlamıştır. Çalışmanın başlangıcında 1447 – 1954 yılları arasında Gryneion ve Apollon Tapınağı’yla ilgili yapılan araştırmalar aktarılmıştır. Bu kapsamda eskiden günümüze doğru Anconalı Ciriaco, Chandler, Leake, Texier, Pullan, Pottier ve Reinach’ın Gryneion ve tapınak konusundaki anlatımlarına yer verilmiştir. Araştırmacıya göre 1883 yılında İstanbul Müzesi Müdürü Osman Hamdi Bey’in öncülüğünde Demosthenes Baltazzi Bey ve Fransızlar tarafından bu alanlarda kazı çalışması yapılmasına ve daha geniş çapta araştırma yürütülmesine karar verilmiştir. Bunun dışında W. von Diest ve diğer araştırmacılar tarafından 1886 yılının Nisan ve Haziran ayları arasında Pergamon ve çevresindeki alanlar konusunda araştırmalar yürütüldüğü belirtilir. 1887’de tekrar von Diest tarafından Gryneion’un ziyaret edildiği, 1912’de Schuchhardt tarafından bir araştırma yürütüldüğü ve 1964 yılında Stark’ın, Gryneion ve tapınağın yeri konusunda önerilerde bulunulduğu aktarılmıştır.
Ragone çalışmasında 1957-1984 yılları arasındaki modern keşiflere değinmektedir. Araştırmacı, 1957 yılındaki İzmir - Bergama yol onarımları sırasında çıkan ve daha sonra kazılan alanlardaki verilerden bahseder. Araştırmacıya göre 1963 yılında Bean kenti ziyaret eder ve gözlemlerini aktarır. 1972-73 yıllarında Bergama Müzesi tarafından Gryneion’da özellikle de nekropol alanında bir kurtarma kazısı gerçekleşir. S. Lagona, 1982 yılı Kyme kazıları kapsamında Gryneion’da araştırmalar yürütmüştür. 1983-1984 yıllarında ise R. Meriç tarafından alanda çalışmalar yürütülür.
Ragone çalışmanın devamında Gryneion yarımadası ve bölgesinin o günkü durumu konusunda elde ettiği verileri aktarır. Ragone, ilk olarak bölgenin topografyası üzerinde durmaktadır. Daha sonra deniz kenarındaki dörtgen alanda Ortaçağ ve Bizans Dönemi’ne ait duvar bloklarıyla birlikte yivsiz sütun tamburlarının bulunduğu belirtilmiştir. Aynı alanda Klasik, Hellenistik ve Roma İmparatorluk Dönemi’ne ait seramik parçalarının bulunduğu, özellikle Keene ve Meriç tarafından saptanan İ.Ö. 2. Binyıla ait seramik parçaları nedeniyle kentte İ.Ö. 2. Binden itibaren yerleşimin olması gerektiği belirtilmiştir.
